Naturalne i sztuczne pomoce jeździeckie

Contact An Agent

Komunikacja między koniem a jeźdźcem odbywa się za pośrednictwem tzw. pomocy jeździeckich czyli specyficznego języka komunikacji niesłownej. Pomoce jeździeckie są sygnałami przekazywanymi przez jeźdźca przy pomocy których oddziałuje on na konia w celu skłonienia go do realizowania wymaganych poleceń. Język jeździecki ma własną częstotliwość, intonacje i budowę.
Pomoce jeździeckie można podzielić na naturalne pomoce jeździeckie i sztuczne pomoce jeździeckie. Pomoce naturalne koncentrują się na bezpośrednim oddziaływaniu ciała jeźdźca na wierzchowca. Pomoce sztuczne służą wzmocnieniu wydawanych rozkazów przez jeźdźca.
Pomoce naturalne
Konia ujeżdża się przede wszystkim przy użyciu 4 pomocy jeździeckich, którymi są dosiad, łydki, ręce a także głos. Ruch łydek nakazuje wierzchowcowi ruch do przodu i w bok. Najmocniejsze działanie łydek występuje w rejonie popręgu im łydka jest dalej wysunięta do tyłu tym mniejszy bodziec przekazujemy koniowi. Trzeba pamiętać aby ucisk łydki nie był za bardzo silny gdyż zbytnio mocny ucisk zmniejsza sygnał dawany wierzchowcowi.
Dosiad
Właściwy dosiad wierzchowca zapewnia bezpieczną i komfortową jazdę. Najważniejsze przy tym jest by mieć prawidłowo dobrane siodło. Warto w tym celu wykorzystać usługę saddle fittingu podczas jego zakupu. Jeździec powinien stale mieć równowagę w siodle i zsynchronizować własne ruchy z ruchem wierzchowca. Dosiad ma wpływ na kierunek ruchu wierzchowca. Ma również istotny wpływ na wielkość wykroku. Rozróżnia się 2 rodzaje dosiadu. Dosiad ujeżdżeniowy oraz półsiad.
Dosiad ujeżdżeniowy polega na oparciu się na kości łonowej oraz kościach kulszowych. Jeździec jest osadzony w najgłębszym miejscu siodła. Głównym elementem właściwego dosiadu ujeżdżeniowego jest prosta sylwetka ze wzrokiem skierowanym w przód, z łokciami przylegającymi do ciała. Miednica musi nadążać za ruchami konia. Kolana muszą przylegać do siodła i być trochę ugięte.
Półsad
Polega na obciążeniu grzbietu konia. Sylwetka jeźdźca jest trochę pochylona w przód. Nogi są twardo ułożone w strzemionach a jeździec jest głęboko osadzony w siodle. Półsiad używany jest najczęściej podczas wykonywania skoków przez przeszkody.
Ręce (wodze)
Wodze zapewniają kontrolę nad pyskiem wierzchowca a przez to jeździec może oddziaływać na zachowanie konia. Należy mieć na uwadze aby nie stosować zbyt mocnej siły przy używaniu wodzy, gdyż w ten sposób wywołujemy ból wierzchowcowi a ten zareaguje przeciwnie do naszych oczekiwań. Stosowanie wodzy musi odbywać się jedynie wraz z zastosowaniem pozostałych pomocy jeździeckich gdyż w przeciwnym wypadku nie przyniesie to założonego skutku. Wodze nigdy nie mogą być skrzyżowane, powinny być mocno trzymane. Przez wodze możemy dać koniowi sygnał do spowolnienia bądź do zmienienia kierunku jazdy.
Głos
Uzupełnieniem naturalnych pomocy jeździeckich jest głos wydawany przez jeźdźca. Koń dość dobrze czuje intonację głosu, jak również jest w stanie nauczyć się podstawowych komend. Stosowanie głosu pomaga wzmocnić oddziaływanie innych pomocy jeździeckich.
Sztuczne pomoce
Do sztucznych pomocy jeździeckich kwalifikuje się ostrogi oraz palcat. Ostrogi są metalowymi mocowaniami przyczepianymi do butów jeźdźca, które pomagają wzmocnić oddziaływanie pomocy jeździeckiej łydek. Szpicruta zwana również palcatem jest specjalnego rodzaju batem.
Wykorzystywanie pomocy sztucznych nie jest wskazane ze względu na możliwość sprawienia bólu wierzchowcowi. Jeżeli jednak wykorzystuje się pomoce sztuczne trzeba używać ich z niezmiernym wyczuciem.