Jak prawidłowo chronić nogi konia przed urazami?

Nogi konia jak i jego kopyta podczas wysiłku są poddawane bardzo dużym siłom. Przez to wystawione są na różne kontuzje i urazy w postaci – naciągnięć ścięgien, stłuczeń, zranień, itp.
Nawet drobne kontuzje mogą prowadzić do wyeliminowania naszego wierzchowca z pracy pod siodłem, dlatego też bezwzględnie należy używać ochrony jego nóg. Aktualnie w salonach jeździeckich jest dostępny bogaty asortyment akcesoriów chroniących nogi naszego konia przed uszkodzeniem. Zobaczmy wiec w jaki sposób możemy ochronić naszego wierzchowca przed urazami nóg.

Podstawową i powszechnie znanym sposobem chronienia nóg jest stosowanie owijek. Osłaniają one przede wszystkim staw pęcinowy oraz zabezpieczają nogi wierzchowca przed niewielkimi skaleczeniami. Pamiętajmy, że owijek nie wolno stosować do skoków oraz do jazdy w teren ze względu na możliwość zsunięcia się owijki w czasie skoku albo jazdy. Pod bandaż należy zakładać podkład aby nie otrzeć kończyn konia. Bardzo istotną sprawą przy zakładaniu bandaży jest zdolność ich odpowiedniego owinięcia.

Następnym zabezpieczeniem nóg wierzchowca jest stosowanie ochraniaczy. Ochraniacze zazwyczaj wykonane są ze skóry albo tworzyw sztucznych. Ich ogromną zaletą jest prostota zakładania. Stabilniejsze zapięcie pozwala na stosowanie ochraniaczy do skakania i wyjazdów w teren. Odrębnym rodzajem ochraniaczy są ochraniacze transportowe stosowane do zabezpieczania kończyn konia w trakcie transportu. Trzeba jednak pamiętać, że ochraniacze powinny być odpowiednio dobrane do rodzaju uprawianej konkurencji a także do obwodu nogi wierzchowca. Zbyt wąskie mogą powodować obtarcia lub niedokrwienie.

Celem ochrony piętek a także koronek kopytowych stosuje się kalosze dla wierzchowców. Osłaniają one kopyta konia jeśli ma on skłonność do haczenia tylnymi kopytami o przednie.

Nie zapominajmy, że nie wszystkie dostępne w sklepach akcesoria do chronienia kończyn naszego konia pełnią swoją funkcję. Z tego powodu do ich kupna powinniśmy wybrać jedynie renomowany sklep jeździecki. Gdzie z pewnością kupiony przedmiot jest w pełni wartościowy a oprócz tego uzyskamy pomoc w wyborze odpowiedniego dla nas modelu oraz rozmiaru.
Co prawda, niektórzy uważają, że ochraniacze albo inne formy ochrony nóg nie są konieczne w większości przypadków a należy stosować je podczas realizowania jedynie, niektórych aktywności fizycznych, ale w praktyce warto chronić naszego wierzchowca nawet podczas zwykłej przejażdżki.

Read more

Najczęściej popełniane błędy jeździeckie

Pomimo znakomitego przygotowania merytorycznego oraz praktycznego często zdarza się, że praca z koniem nie przebiega tak jak byśmy sobie tego życzyli. Między jeźdźcem a koniem nie ma komunikacji, a praca w siodle bywa praktycznie niemożliwa bo koń nie reaguje na nasze polecenia i nie chce uczyć się nowych rzeczy. Za zwyczaj przyczyn takiego zachowania upatrujemy po stronie nieodpowiedniego bądź źle dopasowanego sprzętu do jazdy konnej a nawet przerzucamy winę na samo zwierzę. Jak wiadomo powodów może być na prawdę wiele, ale w rzeczywistości większa część problemów w czasie jazdy wynika z naszej winy. Dlatego też analizowanie niepowodzeń musimy zacząć od naszego postępowania.

Przeważnie do popełniania błędów dochodzi w momencie kiedy posiadamy zbyt dużą pewność siebie. Kiedy zdobywamy doświadczenie w jeździectwie przestajemy często dostrzegać swoje błędy, gdyż zatracamy czujność. Dochodzi nawet do sytuacji kiedy w ogóle nie bierzemy pod uwagę możliwości popełnienia przez nas pomyłek. Pamiętajmy, że nawet najbardziej zdolny jeździec może popełniać błędy, najistotniejsze aby wychwytywać te pomyłki i je jak najszybciej eliminować.

Istnieje także spora grupa jeżdżących o zbyt małej pewności siebie bądź zbyt niskich umiejętnościach, przez co nie potrafią oni panować nad koniem. Stosowanie pomocy jeździeckich w ich przypadku nie przynosi zamierzonego skutku, a koń wyczuwając ich niepewność wykorzystuje to i buntuje się przeciw narzucaniu woli jeźdźca.

Bardzo często przyczyną nieposłuszeństwa wierzchowca jest nasza niewłaściwa reakcja na niepowodzenia. Jeśli nie udaje nam się zrealizować zamierzonego celu treningowego zaczynamy się denerwować. Zapominamy o tym, że praca z wierzchowcem wymaga od nas wyrozumiałości. Nasze emocje przekładamy na naszego konia, nadużywając bata i stosując bez wyczucia pozostałe pomoce jeździeckie. Gubimy tym sposobem niezakłócony kontakt z naszym wierzchowcem a trening staje się całkowicie nieskuteczny.

Kolejnym często spotykanym powodem nieposłuszeństwa konia jest brak zrozumienia jego psychiki oraz natury. Pamiętajmy, że nawet szeroka wiedza dotycząca jeździectwa nie zda się na nic jeśli nie będziemy w stanie rozumieć naszego konia. Z tego powodu też zawsze musimy starać się go rozumieć, w ten sposób będzie nam prościej oddziaływać na jego poprawne zachowanie.

Pamiętajmy, że jeździectwo to coś więcej niż szeroka wiedza i ciężki trening. Jest to praca ze zwierzęciem posiadającym uczucia, własny charakter i sposób rozumowania. Z tego powodu jazda konna wymaga od nas zrozumienia, determinacji w osiąganiu założonego celu, a głównie uzyskiwania zrozumienia oraz współpracy z naszym partnerem.

Read more

Jesień, ciężki okres dla kopyt konia

Kopyta konia są bardzo czułą częścią jego organizmu. Nawet nieduże uszczerbki w ich budowie mogą przeszkadzać koniowi w prawidłowym funkcjonowaniu. Okres jesienno-zimowy nie jest sprzyjający dla kopyt naszych podopiecznych. Znaczna wilgotność ziemi prowadzi do powstawania dużej liczby chorób. W tym czasie musimy bardziej niż przeważnie zwracać uwagę co do ich odpowiedniej pielęgnacji. Poza kupnem nowych jesiennych akcesoriów do jazdy konnej pomyślmy, także o zaopatrzeniu się w specjalne środki dedykowane do pielęgnacji kopyt.

Końskie kopyto składa się z 3 podstawowych części.

Podeszwy – spodniej wklęsłej część kopyta
Ściany kopyta – zewnętrzna część kopyta. Składająca się ze ściany bocznej, przedniej oraz piętek kopytowych.
Strzałki – tylny obszar kopyta zagięta do wewnętrznej części. Posiada kontakt z podłożem, co umożliwia odbieranie przez wierzchowca wiadomości o nim, jak również pełni funkcję amortyzującą.

Najczęściej występującą chorobą powiązaną z nieprawidłową higieną oraz pielęgnacją kopyt konia jest tzw. gnicie strzałki kopytowej. Do rozwoju tego schorzenia dochodzi przez bytowanie bakterii beztlenowych w strzałce kopytowej. W zakażonym kopycie dochodzi do rozwijania się procesów gnilnych. Schorzenie rozpoczyna się się w rowku strzałki kopyta a brak naszej reakcji skutkuje szybkim roznoszeniem się na pozostałe partie kopyta. Objawami gnicia strzałki jest powstawanie w jej rejonie torebek gnilnych z ciemną surowicą.

Leczenie strzałki powinno być zaczęte od dokładnego przemycia zakażonego kopyta oraz wycięcia zniszczonej tkanki. Zakażone miejsce musi być pieczołowicie osuszone oraz pokryte środkami przeciwbakteryjnymi.

Żeby zmniejszyć ryzyko zapadnięcia naszego wierzchowca na to schorzenie bezwzględnie musimy pilnować higieny. Przede wszystkim codziennie kopyta naszego wierzchowca muszą być prawidłowo oczyszczane, a wyściółka w boksie zmieniana na czas. W celu wzmocnienia kopyt należy stosować środki regenerujące powierzchnię kopyt oraz maści zmiękczające, które zwiększą miękkość rogu kopytowego.

Niezmiernie dużą istotność dla zdrowia kopyt naszego konia ma również jego żywienie. Minimalnie koń musi otrzymywać 1,5% paszy objętościowej na każdy kg masy ciała. Zapewni mu to wystarczającą ilość energii. Do żywności trzeba dodawać suplementy żywieniowe wzbogacone w lizynę, miedź oraz cynk. Składniki te pomocne będą w regeneracji struktury kopyt oraz poprawią stan włosia naszego konia.

Zazwyczaj zbyt dużą uwagę przywiązujemy do zakupu nowszego siodła bądź innego sprzętu jeździeckiego zapominając przy tym o prawidłowej pielęgnacji naszego konia. Nie zapominajmy, że o kopyta musimy troszczyć się każdorazowo po jeździe. Właściwa pielęgnacja umożliwi nam na ustrzeżenie naszego wierzchowca od wielu chorób i związanego z tym cierpienia. Nie zapominajmy, że lepiej jest zapobiegać rozwojowi schorzeń niż je leczyć.

Read more

Co daje nam lonżowanie?

Bardzo ważnym elementem szkoleniowym każdego wierzchowca jest lonżowanie. Jest ono często niedoceniane przez wielu jeżdżących. Stanowi jednak doskonałe dopełnienie treningu dresażowego oraz pracy pod siodłem. Właściwie przeprowadzane lonżowanie oddziałuje również na polepszenie stabilności wierzchowca, jakości jego chodu, wzmacnia reagowanie na działanie pomocy jeździeckich, gdyż podczas lonżowania wpływamy na naszego konia głosem, ręką oraz batem, który jest substytutem łydki. Lonżowanie wierzchowców poprawia posłuszeństwo oraz wpływa pozytywnie na rozbudowę mięśni. Trzeba zaznaczyć, że lonżowanie po okręgu musi być realizowane w dwóch kierunkach, aby zapobiec nierównomiernemu rozwojowi muskulatury. Nie zapominajmy, że lonżowanie musi być wykonywane prawidłowo, gdyż nieprawidłowe lonżowanie może wyrządzić więcej szkód aniżeli pożytku. Więc jak odpowiednio lonżować swojego konia i co będzie nam do tego potrzebne?

Przede wszystkim trzeba przestrzegać regularności treningów na lonży. Brak regularności nie pozwoli na uzyskanie wszystkich korzyści płynących z lonżowania. Wierzchowiec przystępując do treningu musi być odpowiednio rozgrzany z tego powodu lonżowanie rozpoczynamy od stępu.
Średnica koła, na którym realizowana jest praca na lonży nie powinno być mniejsza niż dwanaście metrów. Powierzchnia, po której chodzi wierzchowiec musi być wyłożona piaskiem. Może to być także piasek połączony z trocinami. Najważniejsze żeby nie była za grząska ani za twarda. Do pracy na lonży potrzebujemy:

Lonży – specjalnej liny o długości ok. 7 – 8 m zakończonej karabińczykiem oraz pętlą bezpieczeństwa.
Pasa do lonżowania – pasa zapinanego w okolicach kłębu konia, służącego do lonżowania konia. Wyróżnić można 2 typy pasów. Pasy do lonżowania bez siodła oraz z siodłem. Pas do lonżowania posiada metalowe pierścienie, do których możemy przypiąć wodze pomocnicze. Przy wyborze pasa zwróćmy uwagę na liczbę metalowych oczek oraz na rozmiar i kształt poduszek. Tak samo jak ma to miejsce w przypadku siodła pas do lonżowania powinien być dobrze dobrany do anatomicznej budowy konia, ponieważ nieodpowiednio dostosowany może wywołać obtarcia grzbietu. Pod pas do lonżowania zakładamy czaprak.
Bat – specjalny bat do lonżowania. Musi być wystarczająco długi i dobrze wyważony.
Kawecan – jest to rodzaj ogłowia bezwędzidłowego, stosowany przeważnie do lonżowania młodych koni. W przypadku wierzchowców starszych stosuje się przeważnie zwyczajne ogłowie.

Dodatkowo należy zaopatrzyć naszego wierzchowca w ochraniacze, aby uchronić go przed ewentualnymi kontuzjami. Natomiast my musimy bezwzględnie stosować rękawiczki, które ochronią nasze dłonie przed obtarciami.

Read more